Jak czytać skład karmy i nie dać się zwieść procentom

Na etykiecie szukaj najpierw przeznaczenia i informacji, czy karma jest pełnoporcjowa. Dopiero później porównuj składniki, analizę i porcję. Duży procent na froncie opakowania nie odpowiada na wszystkie te pytania.

Zacznij od małego druku, nie od zdjęcia mięsa

Dwie puszki stoją obok siebie: podobna pojemność, ten sam smak, na obu kot. Jedna może być pełnoporcjowym posiłkiem, druga karmą uzupełniającą. Ta różnica jest ważniejsza niż kolor etykiety. Sprawdź też etap życia. Produkt dla dorosłego zwierzęcia nie staje się karmą dla kocięcia lub szczeniaka po zmniejszeniu porcji.

W naszym katalogu możesz od razu przejść do mokrych karm dla psów albo mokrych karm dla kotów. Na karcie wybranego wariantu porównaj deklarację producenta, nie tylko nazwę kategorii.

Co właściwie obejmuje podany procent?

„Mięso”, „składniki pochodzenia zwierzęcego”, „świeży indyk” i „suszone białko” nie są wymiennymi określeniami. Zapisuj je dokładnie, kiedy zestawiasz dwie receptury. Nie dodawaj do siebie wszystkich składników zwierzęcych i nie nazywaj wyniku procentem mięsa mięśniowego.

Dobry przykład do czytania to PERRO Junior Indyk z królikiem 9 kg. Nazwa wskazuje dwa zwierzęce źródła składników. To nie jest receptura, którą można opisać jako „tylko indyk”. Z kolei przy O’Canis bażant z marchewką 200 g trzeba zajrzeć do całej deklaracji składu, zamiast oceniać produkt po dwóch składnikach wymienionych z przodu.

Cztery rubryki do uczciwego porównania

Porównanie białka „z etykiety” mokrej i suchej karmy bez uwzględnienia wilgotności może prowadzić do mylnego wniosku. Nie wpisuj też brakującej kaloryczności na podstawie podobnego produktu. Do policzenia kosztu dnia wystarczy cena za gram i porcja z właściwej tabeli; dokładne porównanie energetyczne wymaga danych o energii.

O co jeszcze warto zapytać?

Warto sprawdzić także kompetencje osób opracowujących recepturę i kontrolę jakości. To pytania do producenta, których nie rozstrzygnie atrakcyjne opakowanie. Gdy dwie karmy wyglądają podobnie, możliwość uzyskania konkretnej odpowiedzi bywa bardziej przydatna niż kolejny marketingowy przymiotnik.

Na koniec zapisz pełną nazwę, gramaturę i EAN wybranego wariantu. Ułatwi to ponowny zakup oraz porównanie nowej etykiety ze starą. Następny krok to odczytanie tabeli dawkowania — osobno dla każdej receptury.